ปรากฏการณ์ฝน

posted on 20 Sep 2008 01:03 by munez30  in copywriterlover

มีเรื่องเล่ามากมายอยู่ในสายฝน(ไม่ใช่บุหรี่) ฝนหนึ่งเม็ด มีละอองน้ำเป็นร้อยเป็นหมื่น มีการรวมตัวกันเพื่อออกเดินทางไปยังที่หมายที่เรียกว่าหยาดฟ้านภาลัย(ไม่ใช่นักร้อง), เรื่องย่อ..พระเอกชื่อฝน พระรองชื่อเหงา นางเอกยังหาไม่เจอ(ใครก็ได้ช่วยที) ตัวอิจฉาพบได้ทั่วไป(บ่อยๆ)

ฝน เป็นการตกลงมาของของเหลวที่เรียกว่าน้ำ แต่ดันขึ้นไปอาศัยพักพิงอยู่บนฟ้า นอกจากนั้นยังสามารถแปรงร่างเป็น หิมะ เกล็ดน้ำแข็ง ลูกเห็บ น้ำค้าง ได้อีกต่างหาก เก่งยิ่งกว่าสไปเดอร์แมนรวมร่างกับแบทแมนเสียอีก ฝนจะมีหน้าตาเป็นหยดน้ำซึ่งตกลงมากระทบพื้นดินจากเมฆ มีฝนบางส่วนที่โชคร้ายฆ่าตัวตายระเหยกลายเป็นไอไร้ที่พิงพักแนบกาย

แม่น้ำอิรวดี คลองแสนแสบ ทะเลแคสเปี้ยน มหาสมุทรแอตแลนติก ล้วนเป็นที่พบปะสังสรรค์กันของเหล่าบรรดาฝนที่ตกจากฟ้า ก่อนจะแยกย้ายพลีชีพ ระเหยตัวเองกลายเป็นไอ ขึ้นไปสู่สรวงสวรรค์ หลังจากนั่นก็โทรนัดกันให้มาพบเจอที่เดิม วนเวียนเป็นวัฏจักรเช่นนี้ไม่มีที่สิ่นสุด ของเหล่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฝน(..)

ปริมาณของน้ำฝนนั้นวัดโดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า มาตรวัดฝน สามารถวัดได้ละเอียดถึงมิลลิเมตรหรือนิ้ว โดยมีหน่วยวัดเป็นตารางเมตรต่อทุกพื้นที่

เม็ดฝนที่เราเห็นกันในการ์ตุนนั้น จะถูกวาดเป็นรูปหยดน้ำ ก้นกลมและปลายบนแหลม ซึ่งไม่ถูกต้องในความเป็นจริง หยาดฝนเม็ดเล็กๆนั้น จะมีรูปร่างเกือบเป็นทรงกลม ส่วนเม็ดที่ใหญ่ขึ้นมา จะมีรูปร่างค่อนข้างแบนคล้ายขนมปังแฮมเบอเกอร์ ส่วนเม็ดที่ใหญ่มากๆ นั้น จะมีรูปร่างคล้ายร่มชูชีพ ซึ่งขนาดต่างๆของเม็ดฝนนั้น เกิดจากการรวมตัวกันของเม็ดฝนแต่ละจำนวน และความหนาแน่นของฝนที่ตกลงมา

คงเหมือนกับหัวใจที่ถูกวาดเป็นรูปสามเหลี่ยมทรงกลมแล้วโค้งเข้าหากันตรงกลาง ซึ่งความเป็นจริงหัวใจของคนเราก็เป็นก้อนกลมๆ เท่ากำปั้นของตัวเอง ขนาดของหัวใจเราอาจไม่เท่ากัน แต่ก็ไมได้แปลว่าพลังของหัวใจเราเล็กหรือใหญ่กว่ากันนิ

....

ขณะนี้ผมนั่งพิมพ์เอนทรี่นี้ใต้หลังคาบ้าน พร้อมเสียงบรรเลงจากเม็ดฝนกระทบหลังคากระเบื้อง มีคอรัสเป็นฟ้าร้องครืนๆ และแบล็กไลท์ฟ้าแลบแปลบๆ เป็นระยะๆ ผมชอบฤดูฝนเป็นที่สุด แต่ต้องอยู่ในที่อินดอร์นะอย่าง บ้าน โรงเรียน มหาลัย ที่ไหนก็ได้ เวลามองออกไปข้างนอกแล้วเห็นสายฝนโปรยปราย มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ถ้าเป็นที่เอ๊าดอร์อย่างถนน สะพานลอย มุมตึก ที่ไหนก็ตาม ที่เปียกฝน ไม่ชอบเอาซะเลย กลัวไม่สบาย พื้นเฉอะแฉะ เดินลำบาก รองเท้ากัด ฯ

ตอนม.ปลาย จำได้ว่าเพลงนี้ของพี่เบิร์ด-ธงไชย ดังมากจนไม่ต้องสืบ เพราะฮิตติดชาร์ทไปทั่วทุกสถานีวิทยุ นานอยู่หลายสัปดาห์ ทำให้รายได้ยอดจำหน่ายของเทปพุ่งทะลุเป้า แถมผลพลอยได้ให้เป็นช่วงเวลาที่มีคนบอกรักกันเพิ่มขึ้น ผ่านเพลงนี้ หรือว่าคนที่กำลังอ่านอยู่นี่ ก็เป็นจำเลยหนึ่งในนั้น :)

ในทางกลับกันไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายที่ ในการสอบไฟนอลวิชาภูมิศาสตร์ในเทอมนั้น อาจารย์วิบูลย์ออกข้อสอบทั้งปรนัย และอัตนัย โดยที่ข้อสอบอัตนัยมีข้อเดียว โจทย์มีอยู่ว่า "ฝนที่ตกถึงคนทางภาคใต้ หนาวถึงคนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้อย่างไร จงอธิบาย?"

โห..อาจารย์อินเทรนกับเขาด้วย คิดได้ไงเนี่ย ผมก็ตั้งใจตั้งมือ คิดๆเขียนๆ ไปตามงูตามปลาแบบวิชาการเท่าที่จำได้ประมาณว่า..

..ฝนและอากาศหนาวเกิดขึ้นจากลมมรสุม เป็นการหมุนเวียนส่วนหนึ่งของลมที่พัดตามฤดูกาล คือลมประจำฤดู เป็นลมแน่ทิศและสม่ำเสมอ สาเหตุใหญ่ๆ เกิดจากความแตกต่างระหว่างอุณหภูมิของพื้นดิน และพื้นน้ำในฤดูหนาวอุณหภูมิของพื้นดินเย็นกว่า อุณหภูมิของน้ำในมหาสมุทร อากาศเหนือพื้นน้ำจึงมีอุณหภูมิสูงกว่า และลอยตัวขึ้นสู่เบื้องบน อากาศเหนือทวีปซึ่งเย็นกว่าไหลไปแทนที่ ทำให้เกิดเป็นลมพัดออกจากทวีป พอถึงฤดูร้อนอุณหภูมิของดินภาคพื้นทวีปร้อนกว่าน้ำในมหาสมุทร เป็นเหตุให้เกิดลมพัดในทิศทางตรงข้าม ลมมรสุมที่มีกำลังแรงจัดที่สุดได้แก่ ลมมรสุมที่เกิดในบริเวณภาคใต้ และภาคตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปเอเชีย..

..การที่มีฝนตกทางภาคใต้และส่งผลถึงอากาศหนาวของคนในภาคอีสาน เนื่องมาจากลมมรสุมที่หมุนเวียนพัดผ่านตามรอบของฤดูกาลในแต่ละปี มีทิศทางที่สม่ำเสมอ เกิดจากความแตกต่างระหว่างอุณหภูมิของพื้นที่ เป็นช่วงรอยต่อของปลายฤดูฝนกับต้นฤดูหนาว(ช่วงเวลาเดียวกับตอนนี้เลย) สาเหตุมาจากลมมรสุมสองชนิด ที่มีชื่อว่า.. 

..ลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ - พัดปกคลุมทั่วทั้งประเทศ ในช่วงฤดูฝน โดยเดินทางมาจากบริเวณความกดอากาศสูง ในซีกโลกใต้บริเวณมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งพัดออกจากศูนย์กลางเป็นลมตะวันออกเฉียงใต้ และเปลี่ยนเป็นลมตะวันตกเฉียงใต้เมื่อพัดข้ามเส้นศูนย์สูตร มรสุมนี้จะนำมวลอากาศชื้นจากมหาสมุทรอินเดียมาสู่ประเทศไทย ทำให้มีเมฆมากและฝนชุกทั่วไป(เหมือนตอนนี้ที่ฝนตกไม่ยอมให้พระอาทิตย์โงหัว) โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามบริเวณชายฝั่งทะเลก็คือภาคใต้ และเทือกเขาด้านรับลมจะมีฝนมากกว่าบริเวณอื่น..

..ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ - ที่พัดปกคลุมประเทศไทยต่อในฤดูหนาว จนถึงเดือนแห่งความรัก ลมมรสุมนี้มีแหล่งกำเนิดจากบริเวณความกดอากาศสูงบนซีกโลกเหนือ แถบประเทศมองโกเลียจีน แล้วพัดพาเอามวลอากาศเย็นและแห้ง เดินหน้ามุ่งสู่ทั่วทั้งประเทศ ทำให้ท้องฟ้าโปร่ง อากาศหนาวเย็น โดยเฉพาะภาคเหลือและภาคอีสาน โดยที่ภาตใต้ฝั่งตะวันออก(ฝั่งอ่าวไทย)จะมีฝนตกชุก เนื่องจากลมมสรุมนำความชุ่มชื้นเข้ามาห่อหุ้มหัวใจ ให้คนไทยกอดกัน
ผมไม่รู้ว่าอาจารย์วิบูลย์ให้คะแนนเท่าไร แต่วันรับสมุดพกผมกลับเห็นเลข 4 ต่อท้ายชื่อวิชา
....

ถ้าวันนี้ผมมีโอกาสได้นั่งเรียนกับอาจารย์อีกครั้ง ที่ห้องเดิมในวันนั้น ผมจะเปลี่ยนคำตอบทั้งหมด ยอมนอกลู่นอกทางวิชาการกุมขมับปวดกบาล และเขียนตอบไปสั้นๆ ว่า..

"ไม่ว่าฝนจะตกที่ลอนดอน ก็หนาวถึงคนที่อยู่บางแค(ร์)ได้ เพราะนอกจากจะมีลมมรสุมของความห่วงใยที่หมุนด้วยความเร็วหลายร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง(อัตราความเร็วขึ้นอยุ่กับแต่ละบุคคล) และมีหย่อมของความคิดถึงพัดผ่านปกคลุม แผ่ขยายเริ่มตึ้นจากบ้านไกล้เรือนเคียงจนถึงบ้านไกลเรือนตา

ในบางครั้ง ฝนในบางเวลา ก็หอบหิ้วความเปลี่ยวเหงาที่บาดลึกยิ่งกว่าความเหน็บหนาว(อัตราความเจ็บขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลเช่นกัน) ส่งตรงแบบดิลิเวอรี่ถึงบ้าน แม้ว่าเราจะไม่ได้ยกหูโทรศัพท์สั่งด้วยซ้ำ

ปริมาณของความเปลี่ยวเหงาของแต่ละคนนั้น ก็ไม่สามารถใช้เครื่องมือชนิดใดคำนวนหาค่าได้ นอกจากใครสักคน-เป็นตัวแปรต้น ระดับของความสัมพันธ์-เป็นตัวแปรตาม และตัวเราเอง-เป็นตัวแปรควบคุมกลไกของมัน"

คุณคิดว่า อาจารย์วิบูลย์จะให้คะแนนผมเท่าไร และผมควรจะได้เกรดอะไร?

....

ผมเชื่อเหลือเกินว่า ไม่ว่าฟ้าฝนจะคะนองตกหนักสักแค่ไหน ลมพายุจะถาโถมโหมกระหน่ำเพียงใด ถ้าเรามีร่มที่แข็งแรงพอ-สักคัน มีมือใครให้กุมประคับประคองความหนาว ไม่ให้เหงาจนเกินไป-สักคน ฝนตกครั้งไหนก็ไม่ต้องเป็นฤดูเหงาอีกต่อไป คงจะมีเพียงแค่ฤดูเรา-ฉันกับเธอ

ขอให้มีความสุขกับฤดูฝนในทุกปี ภายใต้ร่มหนึ่งคันของคนสองคน และยิ้มได้กับความเปลี่ยนแปลงของคนในทุกครั้ง ภายใต้ร่มคันเดิมของตัวเราเอง-เหมือนผม

ปล1.สอบเสร็จไปแล้วสองตัว-มั่นใจมาก เหลืออีกสองตัว-ยังเครียดอยู่, พ่อแม่พี่น้อง-ผมเรียนจบแล้วครับ :)

ปล2.ช่วงนี้ปริมาณฝนกับปริมาณเหงา ของผมวัดได้พอๆ กัน, อย่าเดินตากฝนจนไม่สบาย หาซื้อร่มติดตัวเอาไว้คนละคัน ไม่แน่ในปีนี้ อาจจะมีใครสักคนมาเดินอยู่ใต้ร่มคันเดียวกันกับคุณก็ได้ ดูแลตัวเองด้วยครับ

แล้วเจอกันใหม่ด้วยความห่วงใย..

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อืมๆๆๆ
คิดว่าอาจารย์ถ้าได้มาอ่านตอนนี้ก็คงจะให้
80 คะแนน ในความคิดสร้างสรรค์
และที่สำคัญมัน เป็นคำตอบที่ถูก
โดยอธิบายได้ทาง ความรู้สึก และ ประสบการณ์ ค่ะ
question

#1 By n'o-kanok on 2008-09-20 08:11

มีความทรงจำมากมายเกี่ยวกับสายฝน
แค่รู้สึกว่า สงบดีเวลาได้มองดูสายฝน(ไม่ใช่บุหรี่)confused smile
วิทยาศาสตร์ผสมโรแมนติกconfused smile

#3 By wesong on 2008-09-20 08:41

อินเลิฟอยู่หรือเปล่าคะ confused smile

หลังฝนตก จะให้ความรู้สึกสดชื่นเย็นใจ และก่อเกิดชีวิตเล็กๆ ใหม่ๆ ขึ้นในธรรมชาติ

สายฝน.. หล่นจากฟ้า
ดังธารา.. ที่เย็นใส
พาคน... ให้เหงาใจ
คิดถึงใคร.. อยู่ไกลกัน big smile

#4 By ~ N ~ on 2008-09-20 09:06

อยากถูกมรสุมของความห่วงใยโหมกระหน่ำเหลือเกินbig smile

#5 By V@R on 2008-09-20 10:50

สายฝนมักเดินทางมาพร้อมกับเรื่องราวร้อยพันเรื่องราว
ผมชอบที่จะสนใจอะไรที่มาพร้อมสายฝนครับ
Hot! confused smile

#6 By hummann on 2008-09-20 13:18

ขออยู่ใต้ร่มคันนั้นด้วยคนจิ อิอิ

A+ ไปเล้ยยยconfused smile confused smile
ขอให้มีความสุขกับฤดูฝนในทุกปี ภายใต้ร่มหนึ่งคันของคนสองคน และยิ้มได้กับความเปลี่ยนแปลงของคนในทุกครั้ง ภายใต้ร่มคันเดิมของตัวเราเอง"""""



^^


อ่านไปถ้งข้อความนี้แล้วต้องแอบอมยิ้มกัยตัวเองเลยล่ะ

มันรู้สึกถึงความอบอุ่นรอบๆตัว



ความจริงเป้นคนไม่ชอบฤดูฝนนะ


เหตุผลอาจจะเหมือนกันใครหลายๆคน



ก็เวลาฝนตกน่ะ...มันเหงานี่นา ^^

มันทำให้นึกถึงใครสักคน ที่ผูกพันธ์กันมากมาย



.....


อยากมีร่มที่แข็งแรงสักคัน



อยากมีใครสักคน มาอยู่ภาพใต้ร่มที่แข็งแรงนี้จัง




หน้าฝนทุกๆปีของฉัน..จะได้ไม่เหงาอีกต่อไป




....



ขอบคุณสำหรับความอบอุ่น จากข้อความนะคะ ^^

#8 By chiki on 2008-09-20 15:07

สาธุ Hot!

#9 By iDoi* on 2008-09-20 15:12

ทำเอาคนโสดอย่างพี่..รู้สึกเหงาขึ้นมาจับใจ..

เอิ๊ก ๆcry

#10 By 1411 on 2008-09-20 15:17

Hot! Hot! Hot! Hot!
ชอบคำถามของอาจารย์จัง เหอ ๆ คิดได้ไง


เกลียดหน้าฝนเป็นที่สุดเลยอ่ะ ...

ตัวจะขึ้นรากันพอดีเวลาเดินตากฝน

ลมพัดทีตัวแทบปลิวไปเกาะหลังคาบ้านคนอื่น

เวลาพกร่มนะ .. ฝนแทบจะไม่ตกสักเม็ด

confused smile

#11 By so far on 2008-09-20 16:36

ปกติแล้วไม่ค่อยชอบหน้าฝนสักเท่าไหร่..เพราะไปไหนมาไหนไม่สะดวก..แต่ชอบข้อสอบของอาจารย์จริง ๆ ค่ะ..เป็นคำถามที่ถามได้ดีทั้งในแง่ของวิชาการและความรู้สึก..big smile

#12 By nui on 2008-09-20 16:54

Hot! Hot!


confused smile แหมปริมาณฝนกับปริมาณความเหงาของเธอ
มากพอๆ กันเลยเหรอ แหมคงไม่ถึงขนาดนั้นมัง

อืมและคะแนนที่อาจารย์ควรจะให้ ก็น่าจะเป็นคะแนน
ซัก 90 นะ เพราะที่เหลือนะ หักค่าของความเหงาไง อิอิ

นี่ๆ เหงาขนาดนั้นเลยเหรอ แหมเด๋วจะไปอยู่ด้วย ให้หายเหงานดีป่ะ อิอิ sad smile แหมยังๆ ก็มีคนที่อยากจะอยู่ใต้ร่มคันเดียวกับคุณ ในยามเวลาฝนตกและเหงานั้นแหละ

อย่าคิดมากเลยนะ สู้..สู้! ตอนฝกตกได้ชะล้างความเหงาจากไปแล้วนะ ยังไงๆ ฟ้าหลังฝนก็ย่อมดีเสมอๆ นะ

ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม big smile big smile big smile ตอนรับวันใหม่กันเถอะนะ หวานก็เป็นคนหนึ่งนะ ที่ชอบนั่งดูสายฝนในยามที่ฝนตกนะ มันให้ความรู้สึกอะไรบางอย่างดี ขอไม่บอกนะว่าความรู้สึกอะไร อิอิ (คงไม่ว่ากัน)...

surprised smile คิดถึงเหมือนกันนะ ช่วงนี้กำลังอ่านสือสอบอยู่นะเลยไม่ค่อยว่างนะ ว่างๆ จะโทไปคุยด้วยนะ ดูแลสุขภาพด้วยอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยนะ big smile

น้ำหวาน big smile ปล.เขียนดีอีกเหมือนเคยนะ พ่อนักเขียนตัวน้อย แต่อยากให้ความเหงานมันลดลงหน่อยนะ...อิอิ จะคอยติดตามผลงานดีๆ แบบนี้ตลอกนะ big smile big smile big smile

#13 By หวานเย็น on 2008-09-20 18:26

Hot! Hot! Hot!

อ่อ...คือว่ากดดาวผิดนะ ขอเพิ่มให้อีก สามดวงนะ จะได้เอาไว้เป็นเพื่อนยามเหงาไง อิอิ เขียนได้เข้ากับฤดูจิงๆ
เลยนะ.....

big smile confused smile big smile confused smile น้ำหวาน

#14 By หวานเย็น on 2008-09-20 18:29

หาคนเดินด้วยกันในร่มให้ได้เร็วๆละครับ อิอิ

#15 By Repentant on 2008-09-20 19:23

อืม...
นี่เป็นฤดูที่เมธ์ไม่ชอบอย่างร้ายกาจ ="=
เพราะนอกจากจะเปียกปอนเฉอะแฉะแล้ว ยังพัดเอาความเหงามาปะทะหน้าบ่อยๆด้วย เฮ้อ

เหลืออีก 2 ตัว สู้ๆนะคะ big smile


ปล. ตอบซะขนาดนี้ สงสัยแค่ 4 ยังไม่พอแล้วล่ะค่ะ big smile
ปลล. จะปีนี้หรือปีไหน ก็เดินกางร่มคนเดียวค่ะ แหะ

#16 By maebin on 2008-09-21 00:00

ที่นี้ฝนไม่ตกแย้ว

แต่หิมะใกล้จะตกหล่ะ

ส่งโปสการ์ดไปให้แล้วนะ

ได้รับแล้วบอกด้วยนะ

ฝนที่ตกทางโน้น

หนาวถึงคนทางนี้

อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง


#17 By J - Jeab on 2008-09-21 05:05

น่ารักดี

#19 By Jackie on 2008-09-21 07:30

ชอบฝนค่ะ

#20 By Jackie on 2008-09-21 07:33

สุดยอดไปเลยครับ คำถามอินเทรนด์แต่คำตอบก็ได้ใจมากครับ

จะเปลี่ยนใจมาชอบหน้าฝนก็เพราะเอนทรี่นี้ล่ะค่ะ

คงเพราะมีหย่อมของความคิดถึงพัดผ่านปกคลุมมาบ้าง confused smile confused smile

ดีใจด้วยนะค่ะที่เรียนจบแล้ว
congratulations ค่ะ big smile big smile

#22 By .::Little-wing::. (202.29.5.210) on 2008-09-21 10:07

ปรากฏการณ์ฝน..
ก่อให้เกิด..
ปรากฏการณ์ฝัน..

ความเหงา...
กำลังก่อตัวด้วยความเร็ว..
เกินกว่าสองร้อยกิโลเมตรต่อนาที...

โอ้..
อย่าบิวด์ๆๆๆ..5555
confused smile
รู้แต่ว่า ตอนนี้ทั้งหนาวทั้งเหงาทั้งเปียก เพราะว่าต้องปั่นจักรยานไปเรียนอยู่ทุกวัน และมีทีท่าว่าจะหนาวเหงาเปียกมากขึ้น

จะมีท่าแก้ไหมหนอ

ฮือออ

#25 By tapum on 2008-09-21 14:32

ท่านเทำแห่ง เรื่องความ big smile

#26 By passat on 2008-09-21 14:38

ว้าวววว อ่านแล้วยิ้มๆๆๆๆ วันนี้เจอแต่เรื่องน่ารักๆทั้งนั้นเลย

เราว่านะ ถ้าอาจารย์ตั้งคำถามแบบนั้น คงอยากได้คำตอบแบบที่เธอตอบมานั่นแหละ จริงๆนะ

จะมีใครไหม ที่จะมาอยู่ใต้ร่มคันเดียวกับฉัน

ผมก็ชอบฤดูฝน...
เพราะฤดูฝนทำให้จินตนาการของผมผลิรวงขึ้นอีกครั้ง
หลังจากเหี่ยวเฉามานาน...

รักฤดูฝนเช่นกันครับ...
เกลียดหน้าฝนมาตลอดเลยค่ะ ทั้งในแง่กายภาพ และแง่จิตใจ ก็อยู่มาตั้ง20ฝนยังไม่เคยจะได้อยู่ใต้ร่มเดียวกะใครเลยนี่ = w ="
แต่ร่มของตัวเองก็อบอุ่นแข็งแรงดีค่ะ พร้อมจะเผชิญกับหน้าฝนอยู่แล้ว
ดูแลตัวเองเช่นกันนะคะbig smile

#29 By alamode on 2008-09-21 20:33

ฤดูฝนหลับสบาย

แต่มันก็ทำให้ขี้เกียจนะ ไปไหนมาไหนไม่ค่อยสะดวก
ทุกอย่างมีสองด้านเสมอ Hot!

#30 By นู๋เล็ก on 2008-09-21 23:08

ผมก็เกลียดฝน
แต่ถ้ามีร่มหนึ่งคัน
คนสองคนก็ไม่แน่
อาจจะชอบก็ได้

กรุณาอย่าเติมว่า กระท่อมกลางนาอีกหนึ่งหลังนะครับ

ฮี่ฮี่

#31 By ยังคง... on 2008-09-21 23:09

ฝนตกเมื่อไหร่ ความขี้เกียจเข้าครอบงำ แผนการป่วยสารพัดต่างถูกหยิบยกขึ้นมา question
อืม ก่อนอื่นต้องขอโทษด้วยนะกับเจ้าของบล็อกที่เข้ามาบล็อกแล้วทำให้คุณรู้สึกไม่สบายใจนะขอโทษด้วย

และที่สำคัญคือ ดิฉันอยากจะบอกกับคุณมาสเตอร์นะค่ะว่า ที่ดิฉันให้ดาวของคุณ munez30 นะ เป็นเพราะดิฉันชื้นชอบผลงานของเขาจริงๆ ค่ะ ไม่ได้เป็นเพราะเรื่องส่วนตัวอะไรเลยค่ะ และดิฉันกับเขาก็ไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย

ดิฉันก็เป็นแค่คนหนึ่งที่ชื้นชอบผลงานของเขามาตั้งแต่แรกแล้ว เพราะว่าเมื่อดิฉันได้อ่านบล็อกผลงานของเขาแล้ว ทำให้ดิฉันรู้สึกดีๆ และตั้งแต่ที่ดิฉันได้อ่านบล็อกของแขแล้ว ทำให้ฉันนั้นเป็นคนรักการอ่านหนังสือมากขึ้นค่ะ ก็เพราะว่าดิฉันว่าดิฉันอยากจะเขียนได้แบบเขาบ้าง ตามความรู้สึกของฉันนะ ฉันคิดว่าเขาเป็นนักเขียนที่ดีคนหนึ่งเลย เพราะการเขียนของเขาทุกครั้ง มันไม่ใช่การเขียนแบบที่ไร้ความรู้สึก แต่มันกลบกลับจากความรู้สึกของเขามากกว่าจึงทำให้ผู้ที่อ่านได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นจริงๆ และทุกครั้งที่ดิฉันอ่านมักจะอบยิ้มไปด้วยเสมอๆ หรือว่าถ้าเป็นเรื่องที่เศร้าดิฉันก็จะนึกถึงภาพที่เขาเขียนออกมาได้เป็นอย่างดี เอาเป็นว่าเขาเขียนถ่ายทอดความรู้สึกให้กับผู้อ่านได้เป็นอย่างดี

นี่ดิฉันไม่ได้จะมาเพื่อชมเขาให้กับคุณมาสเตอร์ได้ฟังนะค่ะ ดิฉันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ดิฉันไม่อยากให้ใครๆ หลายๆ คนเข้าใจเขาผิดค่ะ ว่าเขานี่เตรียมกับฉันมารึเปล่า เพราะทุกครั้งที่ฉันเม้นให้เขา ฉันมักจะ ให้ดาวเขาเสมอๆ ก็เป็นเพราะดิฉันชอบผลงานของเขาจริงๆ ไม่ใช่ให้เพราะด้วยเหตุผลอื่นแต่ประการใดๆ เลยค่ะ ดิฉันไม่อยากให้ผลงานดีๆ ที่เขาตั้งใจเขียนมันขึ้นมา ต้องมามีข้อกล่าวหาที่ไม่ดี เพราะดิฉันเลย

และที่ดิฉันเขียนบอกความรู้สึกส่วนตัว ดิฉันก็ไม่ได้คิดอะไร ก็แค่อยากให้กำลังใจเขาในฐานะแฟนคลับของเจ้าของผลงานก็เท่านั้นเอง ไม่มีเหตุผลอื่นแอบแฝงแน่นอนค่ะ และถ้าคำเม้นของดิฉันทำให้ผลงานดีๆ ของเขาคนนี้ต้องเสีย ดิฉันขอโทษเป็นอย่างยิ่งนะค่ะ ดิฉันทำไปโดยไม่ได้เจตนาที่ไม่ดีเลยดิฉันขอโทษจริงๆค่ะ

สุดท้ายนี้ดิฉันอยากจะบอกว่าดิฉันจะเป็นคนคนหนึ่งค่ะ ที่คอยติดตามผลงานดีๆ ที่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึกที่ดีๆ นี้ออกมาได้เป็นอย่งดีเลย (นี่คือความคิดของดิฉันคนเดียวค่ะ แต่คนอื่นๆ ดิฉันไม่รู้ค่ะว่าเขาคิดอย่างไร)

ดิฉันหวังเป็นอย่างยิ่งนะค่ะว่า คุณมาสเตอส์ และเพื่อนๆ คนอื่นๆ ที่ติดตามผลงานของเขาคนนี้ คงจะเข้าใจในความรู้สึกของดิฉัน นะค่ะ
angry smile

และสุดท้ายนี้ดิฉันอยากจะบอกกับคุณ munez30 ดิฉันจะคอยเป็นกำลังใจ ให้คุณ สู้ๆๆ และมีผลงานดีๆ แบบนี้ออกมาให้ทุกๆ คนรวมทั้งตัวดิฉันด้วย ได้อ่านในเรื่องดีๆ ที่คุณเขียนมันออกมาจากใจคุณ มากกว่าการเขียนมันออกมาจากปลายปากกาอย่างเดียว (คือตอนที่คุณร่างนะก่อนที่คุณจะมาพิมพ์ไง) อิอิ ดิฉันจะคอยติดตามผลงานของคุณอยู่ห่างๆ ล่ะกันนะค่ะ ถึงแม้ว่าคิฉันจะไม่ได้เข้าไปเม้นๆ ให้คุณก็ตามค่ะ

ยังไงก็ สู้..สู้ ให้คุณ munez30 ได้มีแรงเขียนผลงานดีๆ แบบนี้ออกมาให้ติมตามกันตลอดเลยนะ สู้..สู้ ค่ะ

ปล.นี่ถ้าเขียนเป็นหนังสือนะ ดิฉันขอจองหนึ่งเล่มนะค่ะ เพราชอบผลงานของคุณทุกเรื่องเลยค่ะ อ่อ..เกือบลืมไปเลยว่า คุณ munez30 คุณฝีมือถ่ายรูปก็ไม่ใช่ย่อยนะ รูปสวยๆทุกรูปเลยค่ะ และเพลงซาวด์แทรกก็เข้ากันได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียวขอให้มีผลงานดีๆ แบบนี้ตลอดไปนะค่ะ.....สู้..สู้ sad smile big smile

#33 By หวานเย็น on 2008-09-22 04:01

อาจารย์ของคุณมีเกรด AA++ หรือเปล่าล่ะ

question
ตกทางนู้นหนาวถึงคนทางนี้ หุ หุconfused smile

#36 By (^_^)/nana on 2008-09-22 11:37

#37 ถึงคุณหวานเย็น

ขอบคุณมากครับ ขอบคุณที่ชอบอ่านมัน ขอบคุณที่ชอบในสิ่งที่ผมเป็น ขอบคุณที่ชอบในสิ่งที่ผมทำ

ทุกอย่างในบล็อกของผม มันมาจากส่วนหนึ่งของชีวิตผม ที่มันเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่นิยายที่แต่งขึ้นมา ผมเขียนมันด้วยความรู้สึกที่มี ผ่านวันเวลาและประสบการณ์ที่หลั่งไหลเข้ามาตลอดเวลา

เหมือนตอนที่ผมสมัครบล็อกใหม่ๆ คุณแชมป์-เวปมาสเตอร์ ก็บอกว่าให้เขียนอะไรก็ได้ ที่เป็นตัวของตัวเอง
และนี่แหละคือตัวผม ผมก็คือผม และจะไม่มีวันเปลี่ยนทิศทางการเขียน นอกเสียจากวันนั้นจำมีกำลังใจคอยเคียงข้าง คงมีความสุขไม่น้อย

ขอบคุณคุณน้ำหวานและคนที่แวะมาเยี่ยมเยียนทุกคนคับ ขอบคุณจริงๆ confused smile
ตอนนี้ หัวใจก้อกำลังมีฝนตก หนักด้วย พื้นหลังของบล๊อคเนี่ย เศร้าดีจัง แต่คงทำอย่างในรูปไม่ได้ ก้อเลยต้องทำใจ ให้ใด้


เศร้าจัง

#39 By (124.122.132.84) on 2008-09-23 12:49

555คิดถึงอาจารย์วิบูลย์ จังเลย

#41 By fon (58.9.190.147) on 2008-10-20 22:46

แจ่มมากครับ

#42 By Download All Mp3 (203.156.6.108) on 2009-07-17 02:02

แจ่มมากครับ

#43 By Download All Mp3 (203.156.6.108) on 2009-07-17 07:41

เข้ามาดูกานบ้างนะรับ

เป็นเว็บรุ่นพึ่งหัดทำน่ะครับ

ช่วยมาติชมหน่อยครับ

http://www.mv.ac.th/~mv20/friend/

#44 By dum (61.19.46.178) on 2009-08-19 10:06