เพราะรักในสิ่งที่ฝัน จึงเพาะฝันในสิ่งที่รัก

มาถึงที่นี่ตอนแรกก็ตะลึงกับบรรยากาศด้านนอก มีต้นไม้ใหญ่อยู่ด้านหน้า แล้วล้อมรอบไปด้วยต้นเล็กต้นน้อยรอบๆ ตึก รู้สึกสดชื่นกับสภาพแวดล้อมการออกแบบของตัวอาคาร  มีความโมเดิร์นสอดรับกับเนเจอร์ได้อย่างลงตัว ผมชอบส่วนผสมแบบนี้จัง ไม่หวานจนแสบไส้ ไม่เผ็ดจนแสบลิ้น และไม่จืดชืดจนเกินไป ที่ผมเห็นจะว่าไทยจ๋าก็ไม่ใช่ จะว่าฝรั่งไฮโซก็ไม่เชิง ถ้าเป็นผู้หญิงคงเรียบร้อยซ่อนความซุกซน "บางสถานที่ถึงไม่ได้ครอบครอง แค่ได้เหลียวมองก็มีความสุขแล้ว" ว่าไหม?

"โต๊ะลงทะเบียนมีขนมขาไก่แจกคนละกระทง(ใครมีความผิดรับไปอีกกระทง)"

"อาจารย์บัญชาเตรียมพร้อมหลักสูตรพับเพียบเรียบร้อย"

"ชั้นล่างปูด้วยไม้ปาเก้ อยากลงไปนั้งอ่านหนังสือที่เก้าอี้สีแดงจัง"

"สมาชิกสาวเท้าก้าวเข้ามานั่งรอพอสมควรแล้ว แต่..มันยังไม่ถึงเวลาผมเลยขึ้นไป.."

"สำรวจที่ชั้นบน พบว่าเป็นดาดฟ้าร้านอาหาร มีคนสวนกำลังตัดต้นไม้อยู่ข้างๆ"

"สมมติว่าผมพาใครสักคนมานั่งกินข้าว หลังฝนตก ท่ามกลางสีเขียวขจี เขาจะชอบไหมนะ"

"กรรไกรตัดหญ้าได้ เพราะมันคมพอ แต่ผมตัดบางอย่างไมได้ เพราะใจไม่คมพอ"

"พี่ปอม ลูกศิษย์สำนักอาจารย์ที่พับกระดาษเก่งยิ่งกว่าพับผ้า"

"1..2..3..ยิ้มๆๆ"

"แว่นซ้ายอาจารย์บัญชา แว่นขวาพี่ศิวภาค กองบก.อะเอย์"

"พี่ศิวภาคกำลังสอนพับสตรอเบอรี่ มอบเป็นของขวัญให้ผู้หญิงที่ชอบ(กิน)....!!"

"บังเอิญได้เจอสมาชิกบ้านเอ็กซ์ทีน น้องภูมิ เจ้าของบล็อกเออเร่อ โลกนี้มันช่างกลมเกลียว"

"เอาเงินไปร้อยเดียว โดนข้าวซี่โครงหมูอบไปหกสิบ เหลือเงินกลับบ้านสี่สิบบาท แม่เจ้า!!"

"อิ่มแล้ว..กลับมาเล็งมาเพ่งกันต่อ"

"เอาตัวไหนดีว้าเนี่ย เยอะไปหมด"

"อาจารย์บัญชาสอนพับปูสีเหลืองซะด้วย มีนัยยะ!!"

"ตั้งใจเปิดต้นแบบตำรากันเลย เจ๋งว่ะน้อง!!"

"ต่างคนต่างพับ ต่างคนต่างเพียบ ไปด้วยกระดาษและจินตนาการ"

"จับมือกัน สมัครสมานสามัคคีชุมนุม อยากให้โลกนี้เป็นสีชมพู"

"สตรอเบอรี่"

"ปากขยับเปิด-ปิดได้"

"ครั้งหนึ่งเคยมีคนพับผีเสื้อสีฟ้าใส่ขวดโหลให้ผมเป็นพันๆตัว ผมเพิ่งรู้กว่าจะได้มามันเป็นอย่างไร

"นกอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่าขยับปีกได้ด้วย"

"อีกาสีแดงตัวผู้ อีกาสีชมพูตัวเมีย มันกำลังพรอดรักกันอย่างมีความสุข"

"ปลาเขียว-ปลาทองก็เหมือนกัน น่าอิจฉา!!"

"ลูกเป็ดขี้เหร่ แถมยังพิการไม่สมประกอบอีกต่างหาก พับได้แค่นี้ก็บุญแล้ว น่าสงสาร!!"

"ปูก็พิการ เป็นอะไรที่ยากมาก ซับซ้อนซ่อนเงื่อน งงแล้วงงอีก ทำเอาผมถอดใจไปหลายเฮือก!"

"ผลผลิตจากนิ้วมือและความพยายาม พยาพยาม พยาพยาม เหนื่อย..แต่..สุข"

"เก็บไว้เป็นที่ระลึก สมาชิก a day workshop 001 และพี่ทีมงาน a day ทุกคนครับ"

....

อาจารย์เล่าให้ฟังคร่าวๆ ตอนแรกว่า 'origami' เป็นวิธีการพับกระดาษที่มีทั้งศาสตร์และศิลป์ โดยประเทศญี่ปุ่นเป็นที่ริเริ่ม ส่วนที่ประเทศสเปนจะเรียกว่า 'fajarita' แต่เขาสันนิษฐานกลับไปอีกว่า 'ชาวจีน' น่าจะเป็นชนชาติแรกที่พับกระดาษเมื่อหลายร้อยปีที่แล้ว

โอริกามิ เป็นวิธีพับกระดาษที่แฝงหลักของคณิตศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ไว้ด้วย คือเมื่อเวลาเราพับกระดาษทบไปทบมาแล้ว มันจะมีรอยที่ถูกพับ เมื่อนำกระดาษมาคลี่ออกก็จะพบว่า แต่ละเส้นแต่ละสาย มันจะมีความยาว ความกว้างที่สมมาตรกัน และพื้นที่รูปสามเหลี่ยมข้างใน ก็จะมีขนาดที่เท่ากัน ไม่น่าเชื่อ!!

ในระดับโลก นานาชาติเขามีการศึกษาปริญาโท-เอก ด้านการพับกระดาษโดยเฉพาะ อาจารย์เล่าว่า แผงโซล่าเซลล์ หรือแผงจานดาวเทียมบนอวกาศ หรือแม้กระทั้งอุปกรณ์บางชนิดที่ใช้ในวงการแพทย์ ที่ต้องสอดเข้าไปในช่องท้องของผู้ป่วย ผมจำไมได้ว่าชื่อว่าอะไร ทั้งหมดนี้ล้วนมีต้นตอถูกคิดค้น มาจากการพับกระดาษทั้งสิ้น ก่อนจะพัฒนาไปสู่ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ  มหัศจรรย์!! (ยิ่งกว่าทาทาเลิกกับเปรมเสียอีก)

กระดาษแผ่นเดียวสามารถสร้างสรรค์ ด้วยมันสมองและสองมือ ให้กลายไปเป็นคน-สัตว์-สิ่งของ นานาชนิดนับไม่ถ้วน โดยที่ต้อง ไม่ตัด-ไม่ติด-ไม่ต่อ, ผมทึ่งทุกครั้งที่พับไปพับมา กลับไปกลับมา แล้วมันค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ยังอึ้งกับตัวเอง มันออกมาเป็นนกได้ไงว่ะเนี่ย!!

คนที่คิดค้น คงจะรักการพับกระดาษจริงๆ นั่งพับทั้งวันทั้งคืน ส่วนผมนอกจากจะพับอะไรไม่เป็นแล้ว ยังสมาธิสั้นกว่าคนอื่นอีก รู้สึกว่ามันต้องใช้ความมานะ อดทนมากๆ กว่าจะได้อะไรมาสักตัว แค่จรวดบางทีผมก็เหนื่อยแล้ว พับผ่าสิ!!

ใช้กระดาษอย่างรุ้คุณค่านะครับ ไม่จำเป็นอย่าทิ้งขว้างมันลงถังขยะ นำไปบริจาคให้ที่ที่เขาต้องการก็ได้ กว่าจะได้กระดาษมาแต่ละแผ่น ต้องเสียต้นไม่ไปไม่รู้กี่ต้น สงสารคนปลูก ลองคิดดูสิว่า ถ้าไม่มีต้นไม้เราจะเอากระดาษจากไหนใช้

กระดาษหนึ่งแผ่นเป็นอะไรได้อีกเยอะ paper is more..

โลกหนึ่งใบเป็นอะไรได้อีกหลายสี world is more colour..โดยเฉพาะสีชมพู-สีสันของความรัก

แล้วเจอกันใหม่ด้วยความห่วงใย..