เพราะรักในสิ่งที่ฝัน จึงเพาะฝันในสิ่งที่รัก

สวนรมณีนาถ/เปิดทั้งปี 365 วัน(ถ้าไม่มีใครสั่งให้ปิดซะก่อน!) ก่อนฟ้าสาง - หลังฟ้ามืด

สถานที่ใดที่ไม่ต้องเสียตังค์เข้า ไม่มีราคาเหมาจ่าย ไม่ต้องเมื่อยตุ้มกับภาษีเงินผ่อนฯ แถมยังได้สิ่งที่มีคุณค่ามากกว่าเงินทอง สติสตังค์ก็อยู่ครบ เผลอๆ ไอ้ที่หายไปน่าจะเป็นพุงอ้วนกลมของเราและเหงื่อที่กระเด็นเซ็นซ่านผ่านทุกรูขุมขน ชนิดที่ว่าฟิตเนสแบรนด์ไหนๆ ก็ทำไมได้ มีที่ไหนให้คนวิ่งอยู่กับที่..หนึ่ง..สอง..สาม..อยู่นั่นละ ต้นไม้ก็ไม่มีให้มอง ดอกไม้ก็ไม่มีให้ชม แถมเวียนหัวเมาแอร์อีก ไปสูดคาร์บอนไดออกไซต์ที่สดชื่น ไม่คัดจมูกกันไหมครับ ขอตอนรับเข้าสู่พื้นที่สีเขียว ที่มีอากาศบริสุทธิ์รอคุณอยู่ทุกอณู..

"ป้ายทางเท้าอยู่ติดกับพิพิธภัณฑ์ราชทัณฑ์เลยครับ"

"น่าอิจฉาดอกชบา ที่ได้อยู่ท่ามกลางอ็อกซิเจนที่คลีนที่สุดในโลก"

"ร่มเย็นเป็นสุข"

"ห้องน้ำก็ฟรี ถือว่าค่อนข้างสะอาด(ไม่เหมือนบางห้างที่เก็บตังค์!)"

"หมาเห่าดอกไม้ร่วง"

"แผนผังไม่ต้องกลัวแพลนพัง"

"ห้ามจับปลานี่ผมเห็นด้วยนะ แต่ห้ามปล่อยปลานี่ขัดบุญนะครับ"

"ที่นี่ไม่มีกลิ่นของบุหรี่ให้ดม ผมละโคตรเกลียดเลย ..แล้วคุณมาทำร้ายฉันทำไม?!"

"ขยะก็ไม่ค่อยมีให้เห็น ไอ้พวกที่ยังทิ้งขว้างกันอยู่ แม่งตาบอดป่าวว่ะ!"

"มีสนามบอลให้เตะตอนเย็น พอหลัง 1 ทุ่มเป็นคิวของสนามบาสเขาละ แบ่งๆ กันไป ทูอินวัน"

"เห็นเด็กเล่นแล้ว อยากเล่นมั่ง แต่ทำไม่ได้ เห็นไหมความเยาว์วัยอยู่กับเราได้ไม่นาน"

"น้ำท่วมเสาชิงช้า เป็นเครื่องเล่นที่ผมชอบที่สุดเลย"

"มีลานสเก็ตบอร์ดให้ขาโจ๋ฮิปฮอป แสคลชแถกถากกันได้อย่างถูรูดถูกัง"

"ที่ควรปรับปรุงคือสภาพของถังขยะ คนเขาจะได้ไม่อ้างว่า มันพังทิ้งไมได้! เลยทิ้งที่พื้นแทน"

"วิ่งๆๆๆๆ ไม่ใช้เพื่อแชมป์มาราธอน แต่เพื่อสุขภาพร่างกาย+ใจของตัวเอง"

"มีวัดสุทัศน์เป็นแบล็กกราวน์ อาจารย์เฉลิมชัยต้องบอกว่า..มันคือศิลปะ! มันคือจิตวิญญาณ!"

"ผู้ใหญ่หนึ่ง เด็กสาม ทายสิว่าพวกเขาสนทนาอะไรกัน"

"ส่วนคนนี้สนทนากับตัวเองเพราะมาคนเดียว-เหมือนผม(ไมได้บ้าครับแค่ไม่มีใครให้คุย)"

"น้ำนองสนามเด็กเล่นซะแล้ว อยากกลับไปเป็นเด็กโว้ย! โดราเอมอนอยู่ที่ไหน!? มาหาหน่อย"

"เด็กโยก ผู้ใหญ่โย้ โยกโย้-โย้โยก กันไป แต่อย่าเอาไปใช้กับคำพูดนะ มันไม่ดี!"

"สนามเปตองมันจะเหงาบ้างไหมที่ไม่มีใครมาเล่นกับมันเลย"

"ตำราการออกกำลังกาย+ใจบนบอร์ด เอ้า 1..2..3..4 อึ๊บ!!"

"ลุงจะบินไปไหนครับ อ๋อ..ลุงคงเป็นสาวกหงษ์แดง ช่วงนี้บินสูงตลอดเวลา เชอะ!"

"ฟิตเนสเฟิร์ส แคลิฟอร์เนียว้าว หรือจะสู้ฟิตเนตสวมรม ศิษย์รวมราชทัณฑ์"

"สู้เขาพี่ โอลิมปิกครั้งหน้า อ้าแขนรอรับอยู่ ผมเป็นกำลังใจให้"

"ผมจะเรียกมันว่าประภาคารก็แล้วกันถึงมันจะอยู่ในเรือนจำก็เหอะ"

"เศษซากของกำแพงที่เคยปิดกั้นนักโทษผ่านกาลเวลาที่ยาวนาน"

"กำแพงด้านในกับด้านนอกคงให้ความรู้สึกที่ต่างกันลิบลิ่ว"

"มุมนี้ก็สวยบ่อน้ำโค้งรับลู่วิ่ง เป็นที่พักพิงให้นกพิราบน้อย-นกแห่งสันติภาพ"

"หอยที่ไม่มีสังข์ น้ำที่ไม่มีพุ คงเหมือนกับคนที่ไม่มีหัวใจ"

"พระอาทิตย์ลอดช่องสิงคโปร์"

"พื้นที่ตรงนี้ว่างพอสำหรับทุกคนเสมอ ว่าแต่คุณมีเวลาให้มันบ้างไหม"

"ดินว่างพอที่ปล่อยให้หญ้าขึ้น ดีกว่ามีที่ว่างให้แต่คอนกรีต"

"ถ้าแม่ของคุณแก่ชราแบบนี้ คุณจะมีเวลาพาท่านออกมาหาความสุขบ้างไหม"

"หนังสืออ่านได้ทุกที่ ทุกเวลา ถ้าคุณพกมันติดตัวเสมอ เพราะหนังสือคือคลังความรู้ชนิดหนึ่ง"

"ตอนเด็กๆ พ่อกับแม่ผมก็เคยพาไปขี่จักรยานที่สวนหย่อม ป้อนข้าวกับปลาทูให้กิน"

"พี่ป้าน้าอา ก็มานั่งสมาธิเล่นโยคะ เพื่อสุขภาพกันไป"

"อาม่าอากง ก็มารำไทเก็ก เสริมสร้างภูมิต้านทานใจกันไป"

"ดอกไม้จริงเพียงหนึ่งดอกมีค่ามากกว่าดอกไม้พาสติกช่อใหญ่ เพราะมันไม่ปลุงแต่งนั่นเอง"

"ร่มโพธิ์"

"ร่มไทร"

"สาม(เคย)หนุ่ม สามมุม เวอร์ชั่นอนาคต"

"สาม(กำลัง)สาว สาว-สาว-สาว เวอร์ชั่นอดีต"

"แสงจากพระอาทิตย์.."

"สาดเงา.."

"เหงา.."

"เหงา.."

"..สู่ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้เพียงลำพัง a man alone under the tree. he so lonely"

,,,, ,,,,

จบไปอีกหนึ่งวันที่มีค่า หนึ่งวันที่แสนสุข หนึ่งวันที่ตามองเห็นเพียงสีเดียว หนึ่งวันที่สมองรับข้อมูลและแปลอย่างรวดเร็วว่าตาผมไมได้บอดสีที่มองอะไรๆ ก็เขียวไปหมด ในชีวิตนี้มีสองสีที่ผมชอบก็คือ สีฟ้ากับสีเขียว สีฟ้าผมแทนที่มันด้วย ท้องฟ้า เมฆ หมอก สายลม ท้องทะเล ส่วนสีเขียวผมแทนที่มันด้วย ดอกไม้ ต้นไม้ ใบหญ้า ทุ่งนา ป่าเขา

ถ้าเลือกได้ผมอยากให้โลกนี้มีสีเขียวเยอะๆ เพราะโดยธรรมชาติสีฟ้ามันมีมากกว่าอยู่แล้ว แต่ใครเล่าจะเติมแต่งหน้าทาสีเขียวให้โลกใบนี้ ถ้าไม่ใช่มนุษย์อย่างเรา ทุกวันนี้มองไปทางไหนก็เห็นมีแต่คนใส่ร้ายป้ายสี.. สาดเทใส่กัน.. พ่นน้ำลายรดพื้น.. ถมเงินกวาดซื้อจิตใจของคน.. สร้างภาพลวงหลอกกัน.. จนโลกนี้เต็มไปด้วยสีเน่าๆ ที่ผสมโดยคนไม่เอาไหน

โลกความจริงมันไม่มีใครขี่ม้าขาวมาช่วยเหลือแบบในนินายหรอก แล้วเมื่อไร?!? โลกจะกลับไปเป็นสีเดิม ถ้าเราไม่ช่วยกันทา คนละไม้ละมือ บ้านยังต้องเช็ดปัดกวาดถู อย่าลิมสิว่าโลกก็คือบ้านของพวกเราทุกคน

ปล.เงาเหงาเหงา ก็แผ่ซ่านสาดส่องมาถึงผมเช่นกัน :(

แล้วเจอกันใหม่ด้วยความห่วงใย..