เพราะรักในสิ่งที่ฝัน จึงเพาะฝันในสิ่งที่รัก

need คือ ความต้องการที่จำเป็น, want คือ ความต้องการที่(เกินความ)จำเป็น

need อยู่ได้ ถ้าไม่มี want, want อยู่ไมได้ ถ้าไม่มี need 

คนเราจะหัวใจล้มเหลวก็ตอนที่เส้นกราฟหัวใจหยุดเต้น คนเราจะเหลวแหลกก็ต่อเมื่อเดินไปบนเส้นทางสายนรก ไม่ว่าหัวใจจะหยุดเต้นหรือชีวิตจะดิ่งลงเหว แต่ปฎิเสธไมได้ว่าทุกคนมีความต้องการ 

ต้องการที่จะหลุดพ้นจากสิ่งเหล่านั้น เพื่อให้ตัวเองเป็นสุข ยอมทำทุกวิถีทางอย่างบ้าคลั่ง เพื่อปลดแอกความทุกข์ที่สะสมอยู่ให้เจือจาง คนเหล่านี้ต้องมีชีวิตอยู่ไปวันๆ เพียงเพื่อตอบสนองความต้องการ ที่ไม่มีสิ้นสุดของตัวเอง 

ผิดกับบางคน ที่มีความต้องการเพื่อเพียงต่อลมหายใจให้ยาวนานที่สุด ไม่ใช่เพื่อตัวเอง แต่เพื่อคนที่พวกเขารัก เคยมีคำกล่าวของใครสักคนว่า “คนเรามีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร?” คำตอบมีมากมายหลากหลายความคิด ทุกวันนี้ผมก็ยังคงหา ‘คำตอบ’ จาก ‘คำถาม’ ไม่ได้สักที ด้วยความเชื่อลึกๆ ของตัวเอง ดูเหมือนมันจะไม่ต้องการฟังคำตอบเท่าไร แต่ถ้าด้วยความรัก ผมตอบแทนมันได้ชัดถ้อยชัดคำว่า “ผมจะพยายามทำทุกทางเพื่อให้คนที่ผมรักมีความสุขที่สุขเท่าที่จะทำได้” นั่นคือสิ่งที่ผมเชื่อมั่นมาโดยตลอด 

แต่ดูเหมือนว่าสมัยนี้การแต่งงานจะเป็นเรื่องที่สำคัญเอามากๆ เป็นความใฝ่ฝันของผู้หญิงค่อนโลก ที่จะได้ใส่ชุดเจ้าสาวที่สวยงามที่สุด และได้รับแหวนแทนใจที่เจ้าบ่าวเป็นผู้สวมใส่ให้ ถ้าการแต่งงานคือ ความต้อง ‘การ’ ของคนทุกคน แล้วถ้าบางคนแต่งงานโดยมีแค่ความต้อง ‘กาม’ เท่านั้นละ บทสรุปของสัญญาระหว่างคู่รักคงจะจบลงในอีกไม่ช้า 

พูดถึงความรักกับความใคร่ ผมว่ามันต่างกันนิดเดียวเองนะ สิ่งที่ตัดสินได้ดีคือการกระทำและความรู้สึก ถ้าเราตั้งพื้นฐานให้ความรักออกมารูปแบบไหน เส้นชัยที่เราวิ่งตามหา มันก็จะไกล้เข้ามาเท่านั้น แต่เมื่อไรที่เราโหยหาชัยชนะมากกว่าความภาคภูมิใจ เมื่อนั้นความรักก็จะกลายเป็นความใคร่ไปโดยปริยาย 

สมมติให้ความรักเป็น need, ความใคร่ ก็คงไม่ต่างอะไรกับ want, Need กับ want คล้ายกัน แต่ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว, ผมว่าความรัก คือ ‘ความต้องมี’ ที่ใครก็ขาดไม่ได้ ส่วนความใคร่ คือ ‘ความต้องการ’ แค่ชั่วครู่ชั่วคราว เหมือนเวลามี ‘เซ็กซ์’ กับใครสักคน ถ้าเราพกพาความต้อง ‘มี’ นำหน้า แสดงว่าคุณกำลังมีเซ็กซ์กับคนที่คุณรัก แต่ถ้าเราจับจองความต้อง ‘การ’ ไว้ล่วงหน้า แสดงว่าคุณกำลังเล่นสนุกกับผู้หญิงคนนึง

“ต้องมีสักวัน ต้องมีสักวัน ท่องคำเติมฝัน ปลอบใจรอวัน ที่คอยแสนไกล วันที่ทุกอย่าง เปิดทางให้สมดังใจ ถึงนาน เพียงใด หัวใจจะคอยจะทน ขอใครสักคน ยอมทนร่วมทาง คือเธอที่หวัง ถึงแม้ทุกอย่าง ยังดูมืดมน เพราะยังมีเงา ของเขาเข้ามาปะปน ให้คอยกังวล ให้ทนบนทางใฝ่ฝัน”

บทเพลงนี้แต่งขึ้นให้คนที่กำลังท้อแท้ ‘ต้องมี’ กำลังใจในการสู้ชีวิต มากกว่า ‘ต้องการ’ รสนิยมในการใช้ชีวิต

,,,, ,,,,

แล้วเจอกันใหม่ด้วยความห่วงใย..