โปรแกรมหน้า 5 แพร่ม

posted on 23 Sep 2009 22:27 by munez30

สวัสดีครับ..

สวัสดีครับ..

สวัสดีครับ..

ช่วงนี้ผมกำลังตกอับคับจนไอเดีย คิด-เขียนอะไรไม่ค่อยจะออก เนื่องจากห่างหายไปจากโครงข่ายสายใยแมงมุมประหนึ่งหลายปีแสง จนแทบไม่มีเวลาขัด-ถู สไลต์บล็อก ด้วยความถี่ปานกลาง

อันนี้จริง สาเหตุมาจากคอมพ์ที่บ้านร้องงอแงเพราะป่วยเป็นไข้หวัด 2009 ตอนนี้ถูกนำตัวไปรักษาอาการอยู่ ยังไม่แน่ว่าจะหายกลับมาเมื่อไร แล้วจะแจ้งให้ทราบอีกที

เมื่อไร้คอมพ์ฉันใด พี่แทบขาดใจฉันนั้น!!

ข่าวก็ไมได้อ่าน บล็อกก็ไมได้อัพ งานก็ไม่ได้สมัคร เอ็มก็ไมได้ออน เลยต้องมานอนแอ้งแม้งดูซีรี่ส์ฝรั่งแทน

บ่อยครั้งเลยต้องหาเวลาผ่อนคลายนอกจากการเตะบอลและดูบอล ด้วยการไปดูหนังในโรง เพราะเชื่อว่ายังไงหนังโรงก็ต้องสนุกกว่าดูจากแผ่นผีที่บ้านชัวร์ แต่กลับต้องไปเจอความน่าสยดสยอง รัดทด หดหู่ ในโรงหนัง

แพร่มที่ 1.โฆษณา

รถยนต์, ยาแก้ปวดเฮด, น้ำอัดลม, ปากกา, ธนาคาร, โบว์ลิ่ง, และอื่นๆ อีกมากมาย กระแทกสายตาไม่ยั้ง

120 บาทที่เสียไปเพื่อเจตนารมณ์ในการมาเสด่ากับหนัง บางเบาะก็ 140 ถามว่าทำไมต้องมาถูกยัดเยียดในสิ่งที่อยากกดรีโมทเปลี่ยนช่องก็ไมได้ด้วย

ข้อดีของมันด้านการตลาดคือ ช่วยแนะนำและตอกย้ำตัวสินค้าให้กับทาร์เก็ตที่มาดูหนัง ซึ่งก็ถือว่าทำได้จริง ส่วนข้อดีอีกอย่างตกเป็นของโรงหนังคือ ช่วยชะลอเวลาให้คนที่ไม่ค่อยรักษาเวลาเหมือนชาติหนึ่งในโลก มาดูทันเท่านั้นเอง ถามว่าแล้วทำไมพวกมึงไม่รีบเข้ามาให้ทันเวลาครับ จะได้ไม่บังทัศนวิสัยของผู้อื่น

แพร่มที่ 2.โทรศัพท์มือถือ

80% ในการไปดูหนังของผม จะต้องมีคนคุยโทรศัพท์มือถือก่อนหนังฉายและระหว่างหนังฉาย ต้องทนรำคาญเสียงงุ้งงิ้งๆ ของคนเห็นแก่ตัว ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ากะอีแค่ปิดโทรศัพท์มือถือสักสองชั่วโมง มันจะขาดใจตายไปข้างเลยหรือไง หรือถ้ามีธรุกิจพันล้านรัดตัวเหมือนงูเหลือม แล้วพี่จะเสด็จมามาโรงหนังหาโบกี้รถไฟอะไรครับ หนำซ้ำบางคนก็คุยโทรศัพท์เหมือนกับว่านั่งอยู่ในบ้านตัวเอง ไอ้ที่นั่งติดกับพี่เป็นคนนะครับไม่ใช่หมีแพนด้า ทั้งที่ก่อนหนังฉายก็มีข้อความรณรงค์ “ขอความกรุณาให้ช่วยปิดมือถือ” ทุกครั้ง คาดว่าคงอ่านภาษาไทยไม่ออกหรือไม่ก็พ่อแม่ไม่มีเวลาสั่งสอน

ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะว่าแคมเปญในการรณรงค